Geachte familie, vrienden en andere digitaal verdwaalden, bij deze een kort berichtje geschreven op een katerachtige zondagavond, vijf dagen voor de aanvang van een riante reisperiode. In deze editie vinden jullie eindelijk de verlossende woorden over mijn al dan niet langer blijven, mijn reisplannen en de staat van mijn stage.
Langer blijven
Gedurende lang uitzoekwerk, nabellen en rondmailen stapelden lafhartige geldvragende instanties zich op. Men heeft vrij snel door dat je aan de andere kant van de wereld zit, en dat je van hun diensten afhankelijk bent en dat betekent natuurlijk kassa.
Het grootste probleem is mijn luchtvaartmaatschappij Gulf Air, die weigeren mij na 7 augustus terug te laten vliegen. Er zit dus niets anders op dan het ticket te annuleren en een nieuw enkeltje Amsterdam aan te schaffen. Een aardigheidje van zo’n € 700,-.
Daarnaast laat ook de Rabobank zien dat ze graag met je meerekenen. Een uitbreiding van de dekking van mijn doorlopende reisverzekering, van 6 maanden naar 8 resulteert in een verviervoudiging van mijn jaarpremie. Ik dacht het dus niet…
Dan is er natuurlijk nog een nieuw visum nodig. De € 100,- die dit kost is nog te overzien, het feit dat de formaliteit makkelijk een maand of 3 kan duren is vervelender.
Al met al dus kwesties die een extra twee maanden stage financieel bijzonder onaantrekkelijk leken te maken. Gelukkig voor mij had de universiteit hier nog een kruiwagen geld over en zijn ze niet te beroerd om de inhoud hiervan op mijn bankrekening te storten. Gunstig.
Met dit goede argument van de universiteit was ik dus overtuigd en ik vertel dan ook met plezier dat ik voor de maanden augustus en september terugkeer naar Newcastle, om bij wijze van goed betaalde baan wat verder te knutselen aan mijn stage.
Begin oktober verwacht ik weer voet te zetten op Nederlandse bodem. Nu alleen nog hopen dat dat visum een beetje opschiet…
Reisplannen
Maar voordat het zover is moet ik eerst nog 10 zware weken reis en feest zien door te komen. Een uitdagende opgave.
De plannen, hoewel nog niks vastligt en alles nog kan veranderen, houden het volgende in:
Vrijdag vertrek ik naar Sydney, voor een paar dagen, alvorens ik een aantal dagen ga doorbrengen in de nabijgelegen, prachtige Blue Mountains.
Na deze oogtraktatie begin ik aan een busreis langs de Oostkust met als eindpunt Cairns. Nu heb ik een hekel aan lange busreizen, maar gelukkig heeft men speciaal om die reden na elke tweehonderd kilometers een geinig stadje gebouwd waar van alles te doen is.
Om het kort en zakelijk te houden, hier een lijstje van plaatsen die ik plan te bezoeken en de activiteiten aldaar:
Nelson Bay, de dolfijnhoofdstad van het land en tevens plek waar de beste meat pie te verkrijgen is.
Port Macquarie
Coffs Harbour, voor misschien wat rafting of eventueel alvast het halen van mijn duikcertificaat.
Byron Bay, het Oosterlijkste puntje van Australië
Nimbin, een hippiestadje met partieel Nederlandse wetgeving.
Brisbane, de grote stad
Surfers Paradise, toch even een kijkje nemen in de overbouwde Gold Coast.
Noosa
Rainbow Beach, aan de Sunshine Coast, één van de toegangspunten tot Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. Daar wil ik een driedaagse 4wd tour maken.
Town of 1770, gefeliciteerd met het 237 jarige bestaan.
Rockhampton, de biefstukhoofdstad van Australië met tevens wat geinige grotten in de buurt.
Mackay, voor een fijne jungletour
Airlie Beach, toegangspoort tot de schitterende Whitsunday Islands, alwaar ik een driedaagse zeiltocht wil maken.
Townsville
Mission Beach, waar vrij ruig geraft kan worden
Cairns, toegangspoort tot het Great Barrier Reef, alwaar ik wil gaan duiken en misschien zelfs wel haaien wil voeren (in een georganiseerde tour, dus niet amateuristisch met ledematen). Tevens startpunt voor meerdaagse safari’s in het regenwoud, richting het bekende Cape Tribulation en/of het afgelegen Cooktown.
In alle bovenstaande plaatsjes zal uiteraard overdreven veel strand, zee en nachtleven verkend worden, alsmede de rondliggende regenwouden en rivieren. Waarschijnlijk zal ik eindelijk eens een paar surflessen nemen.
Al met al verwacht ik met deze tocht een week of 7 zoet te zijn. Hen die wiskundig aangelegd zijn, kunnen dan gemakkelijk berekenen dat er dan nog een week of 3 over is.
Wat ik in deze tijd ga doen, is nog niet zeker, maar ik heb interesse in de 11 day Darwin to Alice Springs tour, waarvan de beschrijving hier te vinden is.
Mocht doorklikken te veel werk zijn; enkele hoogtepunten zijn de bekrokodilde Mary River, Park Kakadu, Katherine, Tenant Creek, Devils Marbles, Alice Springs, kameelrijden, Uluru, Kata Tjuta, Kings Canyon en heel veel zand en leegte.
Ik zal proberen zo af en toe iets op de website te gooien. Ik neem de laptop mee, zodat ik zo af en toe wat hersenspinsels in bits kan vertalen. Als het een beetje meezit komt er dus over bovenstaande plaatsjes uitvoerige informatie.
Afscheid
Maar er zijn ook vervelende aspecten aan dat hele reisgedoe, zoals afscheid nemen van je nieuwe vrienden. Aangezien iedereen hier nog een tijdje doorstudeert, (tot het eind van het semester eind juni), ben ik de eerste die weggaat. Tegen de tijd dat ik weer terug ben, is iedereen weer terug in het land van herkomst.
Afscheid nemen is natuurlijk nooit leuk, maar op één of andere manier is het altijd draaglijker wanneer er gezorgd wordt voor een alcoholische en feestelijke atmosfeer. Zo had ik gisteren een afscheidfeestje waar ik me erg heb vermaakt. Steph en Alena hadden een filmpje gemaakt van gave foto’s met geweldige muziekondersteuning. Echt een fantastisch cadeau waar je bijna emotioneel van zou worden. Hij staat nu op de foto pagina, dus zeker even kijken! Kan wel even duren, want hij is ruim 8 mb groot. (Mocht het via de fotopagina niet werken, hier kun je hem downloaden, rechts klikken, ’save link as’.)
Dinsdag zal ik voor de voorlopig laatste keer richting Irish Pub gaan voor de Trivia night en woensdag wordt het stappen als nooit te voren. Maar daarna zal ik de meeste mensen niet meer zien, totdat ik ze ga opzoeken in Engeland en Duitsland (wat zeker gaat gebeuren) en Amerika (wat iets langer op zich zal moeten laten wachten).
Stage
Het gaat goed met de stage. Ondanks het gebrek aan apparatuur heb ik toch wat leuke vorderingen kunnen maken en ik denk wel tot een aardig resultaat te kunnen gaan komen.
Inmiddels is er een prachtig stukje speelgoed voor me besteld, ter waarde van 2500 dollar, en hopelijk ligt dat voor me klaar als ik in augustus terugkom, afhankelijk van de universitaire bureaucratie.
Komende week ga ik eens wat verslaglegging doen, opdat ik na 10 weken feest nog kan achterhalen waar ik ook alweer mee bezig was.
Tot zover deze korte en ietwat saaie update. Ik zal mijn best doen in de volgende post weer wat meer nutteloze details te betrekken, teneinde het algemene leesplezier te verhogen.
Rest mij jullie allen bijzonder veel groeten te doen. Dus bij deze.
Ps: Er staan wat nieuwe foto’s in het album Newcastle surroundings.